Na een jaar waarin het fietsen met een hoofdletter F meerdere malen per week in m'n agenda gebeiteld stond is het duidelijk dat we in 2011 de zaken wat anders aanpakken. Hier en daar een handje toesteken binnen de vereniging en tijdens clubritten het tempo maken aan anderen overlaten.
Eigenlijk stonden m'n gedachten er in de vroege morgen van 13 maart niet echt naar, maar goed de afspraak stond al een tijdje in de boeken dus ging die ochtend zo rond 07:00 uur de knop om.
Ik mocht deze maal onze openingsrit eens op een andere manier meemaken. Eerst de spanning over het aantal deelnemers, zouden het aantal bij 10 blijven steken zoals in 2007 of zouden we het record uit 2009 gaan overtreffen en met 150 enthousiastelingen het wielerseizoen 2011 gaan inluiden? En daarna gedurende de rit de gang van zaken eens vanuit de staart van het peletonnetje bekijken en er voor zorg te dragen dat we als een compacte groep eerst de koffiestop en vervolgens onze thuisbasis zouden bereiken.
Het werd uiteindelijk een feestelijke fietsdag voor alle deelnemende wielertoeristen en gezien het aantal hiervan een wat minder feestelijke dag voor onze schatbewaarder.
Mannuh: luisteruh! (foto Bert Steenhuis)
Want niet minder dan 104 deelnemers draaiden even na 09:30 uur rechtsaf de Maarten Luther Kinglaan op. Dat hiervan een zevental zo enthousiast waren dat ze spontaan vergaten om zich in te schrijven was eigenlijk een beetje jammer. Maar goed, met 20 A rijders; 45 B rijders, 26 C rijders en 13 D rijders was het een leuke mix.
Hoe het de A, de helft van de B en de D precies vergaan is weet ik niet maar ze zullen ongetwijfeld net zoals wij van de C genoten hebben van het fraaie bijna lente weer. Over het wee van de andere helft van de B kom ik zo te spreken. Het eerste deel van de fraai uitgezette rit ging voorspoedig waarbij ik mijn kracht en souplesse gedurende de laatste 200 meter van de klim naar boven in de Heinenoord tunnel schromelijk overschatte. Bij de overbekende koffiestop was ik een beetje in verwarring: hadden onze tempobeulen nu zo hard doorgetrokken of zaten de dames en heren van de B nu extra lang van hun koffie en de overheerlijke appelpunt met slagroom te genieten? Want er restte voor een aantal van ons in het begin louter staanplaatsen. Inderdaad het bakkie troost met punt waren voortreffelijk en zo vertrokken we even later meer dan voldaan richting pontje van Hekelingen. Koud een kwartiertje onderweg ontwaarden we een grote groep wielertoeristen langs de kant van de weg, en die tenues kwamen ons wel erg bekend voor. Technisch malheur in de vorm van lekke banden was de reden. En zo het gebeuren dat we de groep vrolijk keuvelend voorbij reden. Het duurde daarna eigenlijk nog best wel lang voordat we door de B TGV weer netjes op onze plaats gezet werden en ik dacht nog x93die zien we nooit meer terugx94. Fout gedacht!
Want we wisten nog nog net het pondje te halen waarmee ook de B TGV ook richting Hekelingen zou varen. En daar aangekomen verdwenen ze natuurlijk weer binnen no time uit ons zicht richting Hellevoet. Maar groot was vervolgens de hilariteit toen we de gehele groep net voor de Bernisse weer langs de kant van de weg zagen staan: nog meer lekke banden leed.
The C Train (foto Bert Steenhuis)
Helaas komt zoals zo vaak hoogmoed voor de val want exact op het moment dat we door de B TGV weer voorbij gereden werden alsof we stil stonden scoorden ook wij een lekke band. En zo passeerden we uiteindelijk meer dan voldaan het punt waar de Zeedijk overgaat in de Plattendijk.
Terugkijkend op onze openingsrit hebben de deskundigen gelijk. Vooraan in de groep strak een vast tempo rijden is stukken eenvoudiger als het achterin zo te regelen dat er geen gaten vallen in de groep en zo nu en dan een mederenner weer terug te brengen naar de 2e rij. Maar goed beschouwd geeft het achterin vliegende keep spelen mij veel meer voldoening.
Voor de kille cijferaars onder ons: na afloop gaf het digitale wondertje op m'n stuur de volgende data prijs: Afstand 76,3 km x96 23.5 km/u gemiddeld x96 57.8 km/u max x96 74 rpm gemiddeld x96 104 rpm max.
Voor Janx94tjex94 van TCVP
Erg bedankt voor je fraaie column x93Mijn ontmoeting met Rini Wagtmansx94
Rogelli was afgelopen AD6 de kledingsponsor van het team waartoe ik behoorde. Heb in Sint Willebrord eind april 2010 een reclame banner opgehaald en mocht toen even wachten. En werd zo onverwacht deelgenoot van een fraai stukje neerlands glorie op de smalle bandjes (wist ik veel dat Rini de grote man achter Rogelli is). Hiervan natuurlijk wat op de gevoelige geheugenchip vastgelegd
De stalen Gazelle Champion Mondial van Rini (foto Con W. Cathalina)
Geschreven voor het clubblad van WTAC Waterstad
